Szkolenie stanowi kompleksowe, specjalistyczne wprowadzenie do nowoczesnej fizjoterapii oddechowej, łącząc aktualną wiedzę kliniczną z intensywną praktyką. Program został opracowany dla fizjoterapeutów, lekarzy, pielęgniarek i neurologopedów pracujących z pacjentami dorosłymi oraz pediatrycznymi, którzy wymagają diagnostyki funkcjonalnej i skutecznej terapii układu oddechowego.
Uczestnicy krok po kroku uczą się oceny funkcji oddechowych, interpretacji kluczowych pomiarów oraz doboru technik terapeutycznych w zależności od stanu klinicznego pacjenta – w szczególności w sytuacjach: zaburzeń wentylacji, osłabienia mięśni oddechowych, nieskutecznego kaszlu i zalegania wydzieliny.
Kurs obejmuje część teoretyczną oraz rozbudowaną część praktyczną, ukierunkowaną na realne zastosowanie kliniczne:
– naukę technik „krok po kroku”,
– pracę ze sprzętem używanym w codziennej praktyce,
– analizę przypadków klinicznych i dobór postępowania,
– kształtowanie klinicznego myślenia i świadomego podejmowania decyzji terapeutycznych.
Szkolenie jest nastawione na kompetencje praktyczne, bezpieczeństwo pacjenta oraz skuteczność interwencji.
CELE SZKOLENIA:
– Przygotowanie uczestników do samodzielnego, bezpiecznego i świadomego planowania oraz prowadzenia fizjoterapii oddechowej u pacjentów z zaburzeniami wentylacji, osłabieniem siły mięśni oddechowych, nieskutecznym kaszlem i/lub zaleganiem wydzieliny w drogach oddechowych.
– Pogłębienie wiedzy z anatomii funkcjonalnej i biomechaniki oddychania oraz zrozumienie mechanizmów zaburzeń oddychania i ich znaczenia klinicznego.
– Rozwinięcie umiejętności przeprowadzania podstawowego badania pulmonologicznego oraz oceny funkcjonalnej układu oddechowego.
– Nabycie umiejętności wykonywania i interpretacji pomiarów PCF, MIP i MEP w kontekście podejmowania decyzji terapeutycznych.
– Rozwinięcie kompetencji w zakresie oceny torów oddechowych oraz doboru metod ich stymulacji w terapii.
– Opanowanie zasad rekrutacji objętości płuc (air stacking) oraz praktycznej pracy z workiem samorozprężalnym z uwzględnieniem bezpieczeństwa i wskazań klinicznych.
– Uporządkowanie i przećwiczenie prawidłowego wykonywania inhalacji, doboru sprzętu i techniki oraz integrowania farmakoterapii wziewnej z fizjoterapią oddechową.
– Opanowanie technik oczyszczania dróg oddechowych proksymalnych i dystalnych oraz umiejętnego doboru ich do stanu pacjenta i celu terapii.
– Zdobycie praktycznych kompetencji w zakresie stosowania mechanicznej insuflacji–eksuflacji (MI-E), w tym doboru parametrów, wskazań i przeciwwskazań.
– Wzmocnienie klinicznego myślenia i umiejętności uzasadniania wyboru metod terapeutycznych w oparciu o obraz kliniczny i monitorowanie efektów.
REZULTATY:
Po szkoleniu uczestnik:
– opisuje anatomię funkcjonalną oraz biomechanikę układu oddechowego i wyjaśnia mechanizmy wentylacji oraz najczęstsze zaburzenia oddychania.
– przeprowadza podstawowe badanie pulmonologiczne i wykonuje ocenę funkcjonalną układu oddechowego w praktyce klinicznej
– wykonuje pomiary PCF, MIP i MEP, interpretuje wyniki oraz wykorzystuje je do planowania i modyfikacji terapii
– Ocenia tory oddechowe, identyfikuje nieprawidłowości i dobiera metody ich stymulacji adekwatnie do celu terapii
– Wykonuje rekrutację objętości płuc metodą air stacking oraz bezpiecznie stosuje worek samorozprężalny zgodnie ze wskazaniami i przeciwwskazaniami
– Dobiera sprzęt i technikę inhalacji, prawidłowo przeprowadza zabieg oraz integruje farmakoterapię wziewną z fizjoterapią oddechową
– Dobiera i stosuje techniki oczyszczania dróg oddechowych (proksymalne i dystalne), w tym ACBT, FET, drenaż autogeniczny, PEP i O-PEP, adekwatnie do stanu pacjenta
– stosuje MI-E w praktyce klinicznej, dobiera parametry, rozpoznaje wskazania i przeciwwskazania oraz monitoruje skuteczność interwencji
– działa zgodnie z zasadami bezpieczeństwa i odpowiedzialności zawodowej oraz potrafi krytycznie analizować efekty terapii i wprowadzać uzasadnione korekty postępowania
– skutecznie komunikuje się z pacjentem i opiekunami oraz współpracuje w zespole terapeutycznym, wspierając ciągłość i jakość procesu leczenia