Współczesna fizjoterapia narządu ruchu wymaga od specjalistów narzędzi, które pozwalają zajrzeć w strukturę tkanek jeszcze przed rozpoczęciem terapii manualnej lub w trakcie procesu rehabilitacji pourazowej. Wielokrotnie w praktyce gabinetowej spotykamy się z sytuacjami, w których obszary zmienione obrazowo pozostają zupełnie nieme klinicznie, a pacjent zgłasza dolegliwości bólowe o niejasnej etiologii. Sam wywiad i klasyczne testy funkcjonalne to dziś za mało, by w 100% precyzyjnie zaplanować proces usprawniania. Odpowiedzią na te wyzwania jest umiejętne posługiwanie się aparatem USG, który staje się przedłużeniem rąk nowoczesnego terapeuty.
Szkolenie stacjonarne USG w praktyce fizjoterapeuty zostało zaprojektowane jako intensywny warsztat praktyczny, podczas którego uczestnicy pracują w parach na profesjonalnych aparatach ultrasonograficznych dostarczanych przez firmę PROSKAN. Dzięki temu każdy uczestnik ma okazję zapoznać się z pracą na różnych modelach aparatów, przetestować ustawienia i opanować techniki manipulacji głowicą pod okiem doświadczonego instruktora, mgr. Adama Michońskiego.
Dodatkowo na szkoleniu uczestnik pozna podstawy fizjoterapii inwazyjnej z wykorzystaniem USG: przezskórnej elektrolizy i suchego igłowania.
Jakie realne problemy kliniczne rozwiązuje ta metoda w codziennej pracy?
Praca z pacjentem ortopedycznym, sportowym czy neurologicznym stawia przed fizjoterapeutą szereg barier diagnostycznych. Często zadajemy sobie pytanie: czy ból w okolicy stawu barkowego to wynik tendinopatii stożka rotatorów, stan zapalny kaletki, czy może dysfunkcja struktur okołostawowych? Jak odróżnić ostry stan zapalny ścięgna od przewlekłej tendinopatii? Jak zweryfikować podejrzenie naderwania mięśnia, uszkodzenia więzadła, obecności płynu w jamie stawowej lub torbieli (takich jak cysta Bekera czy gangliony)?
Udział w kursie pozwala skutecznie radzić sobie z tymi dylematami. Program szkolenia kładzie ogromny nacisk na połączenie tradycyjnego badania funkcjonalnego z obrazowaniem ultrasonograficznym (assessment, diagnosis, planning, intervention, reassessment). Uczestnicy uczą się m.in. interpretacji zmian patologicznych w obrębie kompleksu kolanowego, barkowego, łokciowego, ręki, biodra, stawu skokowego oraz łydki. Kurs pozwala precyzyjnie rozpoznawać tendinopatie, uszkodzenia łąkotek, struktur więzadeł i chrzęstnych, zmiany zwyrodnieniowe (osteoarthritis), krwiaki wewnątrzstawowe, wysięki, a także neuropatie kompresyjne (np. zespół kanału nadgarstka, zespół kanału nerwu łokciowego czy zespół kanału stępu).
Co niezwykle istotne, program obejmuje również solidne fundamenty z zakresu fizjologii i patofizjologii – uczestnicy analizują obraz kliniczny, historię naturalną schorzeń, prognozowanie oraz diagnostykę różnicową m.in. pod kątem dny moczanowej, pseudodny czy czerwonych flag wymagających pilnej konsultacji lekarskiej.