Opis
Szkolenie ma na celu przekazanie uczestnikom wiedzy i praktycznych umiejętności z zakresu zastosowania map taśm anatomicznych (Anatomy Trains) w prowadzeniu biomechanicznych interwencji ukierunkowanych na tensegracyjny system powięziowy. Uczestnicy uczą się, jak efektywnie wykorzystać tę wiedzę w praktyce ortopodologicznej i podologicznej, z uwzględnieniem nowoczesnych koncepcji integracji strukturalnej i świadomego ruchu.
W trakcie kursu kursanci poznają anatomię i biomechanikę kończyn dolnych w kontekście ruchu grupowego, analizy funkcjonalnej i posturalnej, a także kierowania ruchem i terapią manualną. Szczególny nacisk położony jest na rozpoznawanie i korygowanie najczęściej występujących wzorców postawy oraz poprawę ich relacji względem całego układu tensegracyjnego ciała. Uczestnicy uczą się wykorzystywać metodę ZOGA w sposób świadomy i precyzyjny, stosując poprawną terminologię oraz rozumiejąc mechanizmy układu zamkniętego tkanek, co umożliwia im prowadzenie skutecznej terapii w obrębie stopy i kończyny dolnej.
Kurs rozwija również kompetencje w zakresie diagnozowania – uczestnicy wykonują badania diagnostyczne przy użyciu pedobarografu, analizują wyniki oraz identyfikują nieprawidłowości w obrębie aparatu ruchu. Uczą się przeprowadzać badania fizykalne i oceny wizualne postawy z uwzględnieniem asymetrii ciała. Szkolenie pogłębia wiedzę na temat funkcji poszczególnych mięśni, ich wzajemnych relacji oraz kierunków ślizgu tkanek, co pozwala planować i realizować skuteczne działania terapeutyczne. Uczestnicy potrafią wykorzystać diagnostykę funkcjonalną w ocenie zakresów ruchomości oraz przeprowadzać diagnostykę różnicową w obrębie mięśni i struktur powięziowych. Zdobywają również umiejętność stosowania technik oswobodzenia mięśni oraz planowania terapii manualnej połączonej z ruchem, zgodnej z ideą pracy w napięciowo-integracyjnym modelu
Cel szkolenia
Celem kursu jest rozwinięcie umiejętności prowadzenia skutecznych interwencji biomechanicznych w obrębie stopy i kończyny dolnej w oparciu o system powięziowy oraz zależności globalne. Uczestnik uczy się diagnozować, obiektywizować i różnicować wzorce posturalne oraz ruchowe, a następnie dobierać strategie terapii manualnej połączonej z ruchem – tak, aby poprawa funkcji stopy przekładała się na obciążanie i chód w praktyce klinicznej.