O kursie
W codziennej praktyce gabinetowej specjalistów zajmujących się zdrowiem kobiet pojawiają się pacjentki z niezwykle złożonymi dolegliwościami, które znacząco obniżają komfort ich życia. Zrozumienie anatomii miednicy mniejszej oraz struktur powiązanych – takich jak macica, pochwa, mięśnie, więzadła, nerwy, powięzi, powłoki brzuszne, pęcherz moczowy i cewka moczowa – stanowi fundament skutecznego leczenia. Kurs dostarcza wiedzy pozwalającej na analizę wpływu poszczególnych części ciała na dno miednicy, uwzględniając korelacje pracy przepon ciała, podstawy embriologii, a także wpływ strefy anorektalnej na układ moczowo-płciowy.
Podczas szkolenia uczestnicy zgłębiają neuroanatomię i fizjologię dna miednicy oraz mikcji, analizując ośrodki kontroli oddawania moczu i kluczowe odruchy dna miednicy, takie jak odruch kaszlowy, odruch prekontrakcji, miotatyczny czy odruchy Mahoneya. Istotnym elementem jest również ocena postawy ciała – zarówno globalna, jak i segmentarna – oraz badanie wpływu zaburzeń statyki ciała i wzorców oddechowych na dno miednicy, a także prawidłowych nawyków toaletowych.
Warsztat i teoria: kluczowe umiejętności zyskiwane na szkoleniu
Szkolenie zostało zaprojektowane tak, aby połączyć rzetelną wiedzę teoretyczną z intensywną praktyką manualną i narzędziową. Uczestnicy nauczają się przeprowadzać szczegółowy wywiad z pacjentką oraz analizować dzienniczek mikcji jako podstawowe narzędzie diagnostyczne, a także wyszukiwać diagnostyczne czerwone flagi w terapii uroginekologicznej. Program obejmuje wykorzystanie skal i testów diagnostycznych pomocnych w diagnozie, takich jak skala PERFECT, dzienniczek mikcji, urodynamika, testy funkcjonalne w uroginekologii oraz skala POP-Q służąca do oceny zaburzeń statyki dna miednicy.
Część praktyczna szkolenia skupia się na badaniu palpacyjnym per vaginam umożliwiającym manualną ocenę dna miednicy, a także na badaniu wziernikiem i ocenie rodzajów obniżenia narządu rodnego. Kursanci opanowują techniki manualne w pracy z dnem miednicy, fizjoterapię zaburzeń uroginekologicznych z wykorzystaniem EMG biofeedback, elektrostymulację oraz podstawy USG. Omawiane są również możliwości terapeutyczne w zakresie bólu miednicy, obejmujące techniki manualne, wspomaganie narzędziowe oraz zastosowanie dilatorów i stymulatorów. Wiedza ta pozwala na precyzyjne adresowanie problemów takich jak wysiłkowe nietrzymanie moczu, pęcherz nadreaktywny (OAB), mieszane nietrzymanie moczu czy przeszkody podpęcherzowe.