Taping dynamiczny w profilaktyce i schorzeniach dna miednicy

Jedną z najpopularniejszych w ostatnich latach technik narzędziowych jest taping dynamiczny – metoda terapeutyczna, która opiera się na oklejaniu fragmentów ciała pacjenta specjalnymi taśmami. To nieinwazyjna, bezbolesna technika, którą stosuje się w przypadku urazów, dolegliwości bólowych czy obrzęków limfatycznych. Taping dynamiczny znajduje także zastosowanie w profilaktyce i zaburzeniach funkcjonalnych dna miednicy. Jeśli interesuje Cię wykorzystanie plastrowania w uroginekologii, koniecznie przeczytaj nasz artykuł.

Czym jest taping dynamiczny?

Taping dynamiczny to technika narzędziowa stosowana w fizjoterapii, polegająca na aplikacji specjalnych, elastycznych taśm na skórę pacjenta. Po naklejeniu tapy delikatnie unoszą skórę, zwiększając tym samym przestrzeń między jej powierzchnią a mięśniami.

Plastrowanie dynamiczne jest często stosowane przez specjalistów w celu:

  • redukcji bólu,
  • poprawy krążenia i zmniejszenia obrzęków,
  • wsparcia pracy mięśni i stawów.

Przez lata taping dynamiczny zyskiwał na popularności, nie tylko w środowisku medycznym, ale również wśród sportowców na całym świecie. Dzisiaj metoda jest wykorzystywana w rehabilitacji po urazach, w terapii bólu, a także w leczeniu i profilaktyce wielu schorzeń. Coraz częściej plastrowanie dynamiczne jest stosowane również w uroginekologii: terapii zaburzeń funkcjonalnych dna miednicy.

Plastrowanie dynamiczne w profilaktyce i leczeniu schorzeń dna miednicy

Zastosowanie tapingu dynamicznego w schorzeniach dna miednicy jest szerokie. Specjaliści korzystają z tej techniki m.in. w przypadku pacjentek zmagających się z:

  • dolegliwościami bólowymi w obrębie miednicy o zróżnicowanym podłożu,
  • zaburzeniami stawu krzyżowo-biodrowego,
  • bolesnymi miesiączkami,
  • chorobami, takimi jak endometrioza.

U kobiet taping dynamiczny jest szczególnie często wykorzystywany w celu wspomagania ciąży, regeneracji poporodowej, redukcji bólu w czasie ciąży oraz wspomagania spojenia łonowego. Wiele pacjentek zgłasza znaczną poprawę komfortu i funkcjonowania po zastosowaniu takiej terapii.

W przypadku dolegliwości w obrębie dna miednicy często dokonuje się aplikacji plastrów na obszary, które wpływają na tę okolicę, np. stopę, odcinek szyjny, piersiowy i lędźwiowy kręgosłupa czy przeponę. Fizjoterapeuta musi więc posiadać zdolność oceny funkcjonalnej i biomechanicznej struktur anatomicznych kluczowych dla prawidłowej funkcji dna miednicy.

Należy podkreślić, że plastrowanie dynamiczne wykonuje się również w celu wspomagania dna męskiego i w przypadku dzieci.

Taping dynamiczny – zapisz się na nasz kurs

Jeśli chcesz wzbogacić swój warsztat terapeutyczny o nowoczesne metody diagnostyczne i terapeutyczne, a w efekcie jeszcze skuteczniej pomagać pacjentom, zapraszamy na szkolenie taping dynamiczny w profilaktyce i schorzeniach dna miednicy. Podczas kursu:

  • nauczysz się oceny funkcjonalnej i biomechanicznej struktur anatomicznych kluczowych dla prawidłowej funkcji dna miednicy,
  • poznasz techniki aplikacji tapingu dynamicznego wspomagające dno miednicy,
  • dowiesz się, jak oceniać działanie plastrów w kontekście zaburzeń funkcjonalnych,
  • nauczysz się, jak skutecznie odciążać struktury zaangażowane w reakcje bólowe i wspomagać struktury osłabione.

Szkolenie prowadzi mgr Agnieszka Bachorz, która specjalizuje się w pracy z pacjentami z zaburzeniami dna miednicy, szczególnie w zakresie zaburzeń odbytu, nietrzymania moczu u mężczyzn, kobiet i dzieci. Masz więc pewność, że podczas zajęć wiele się nauczysz.

W razie pytań o ofertę zapraszamy do kontaktu. Zachęcamy też do zapoznania się z możliwością uzyskania dofinansowania szkolenia.

Rozejście mięśnia prostego brzucha, przepuklina kresy białej. Ćwiczenie, leczenie

Jedną z dolegliwości, które dotykają kobiety w ciąży, jest rozejście mięśnia prostego brzucha. Leczenie tego schorzenia opiera się przede wszystkim na ćwiczeniach wykonywanych zgodnie z zaleceniami fizjoterapeuty. Dolegliwością o nieco innym, choć podobnym charakterze, jest przepuklina kresy białej. Jakie są przyczyny rozejścia mięśnia prostego brzucha? Co warto wiedzieć o schorzeniach w obrębie kresy białej? Zapraszamy do lektury.

Rozejście mięśnia prostego brzucha i przepuklina kresy białej

Rozejście mięśnia prostego brzucha to stan, w którym brzuśce mięśni prostych oddalają się od siebie, a łącząca je kresa biała rozciąga się i osłabia. Zjawisko to występuje najczęściej u kobiet w ciąży lub po porodzie, ale nie tylko.

Główną przyczyną rozejścia mięśnia prostego brzucha jest nadmierna presja na przednią ścianę brzucha. U kobiet w ciąży może do niej dochodzić zwłaszcza w wyniku wysiłku fizycznego lub w przypadku ciąży mnogiej. U innych osób rozejście mięśnia prostego brzucha często jest spowodowane otyłością, ciężką pracą fizyczną czy intensywnym treningiem.

Należy podkreślić, że o rozejściu mięśni brzucha mówimy, jeśli odstęp między brzegami mięśni prostych nie przekracza 2–2,5 cm – jest to rozejście kresy białej. W niektórych przypadkach stan ten może doprowadzić do wykształcenia się wrót przepukliny i rozwinięcia przepukliny kresy białej. Jest to rodzaj przepukliny brzusznej, na który narażone są osoby z mocno osłabionymi mięśniami brzucha.

Rozejście mięśnia prostego brzucha – badanie i leczenie

Na badanie pod kątem rozejścia mięśnia prostego brzucha warto się udać w przypadku występowania takich objawów jak wzdęcia, zaparcia, nietrzymanie moczu czy bóle pleców. Dotyczy to zwłaszcza kobiet w ciąży, po porodzie i osób otyłych. Należy przy tym pamiętać, że brzuch z rozejściem mięśni ma charakterystyczny wygląd. Osoby z tą dolegliwością mają widoczne uwypuklenie w linii środkowej ciała.

Badanie rozejścia mięśnia prostego brzucha można wykonać na wiele sposobów, a najbardziej wiarygodnym jest ultrasonografia. Po potwierdzeniu diagnozy należy udać się do specjalisty: fizjoterapeuty, terapeuty dna miednicy czy trenera medycznego zajmującego się pracą z zaburzeniami w obrębie kresy białej.

Najczęściej stosowaną metodą terapii pacjentów z rozejściem mięśnia prostego brzucha są ćwiczenia. Ważne jest, aby planując leczenie, wziąć pod uwagę ogólny stan zdrowia i możliwości fizyczne danej osoby – spojrzeć na nią holistycznie. Jeśli chodzi o samą terapię, powinna uwzględniać ćwiczenia, również siłowe, które pozwolą uzyskać poprawę funkcji mięśni brzucha u pacjenta. Częstotliwość i intensywność ćwiczeń muszą być dostosowane do indywidualnej tolerancji i postępu.

Do technik wspierających leczenie rozejścia mięśnia prostego brzucha zaliczają się:

  • terapia tecar,
  • taping,
  • elektrostymulacja,
  • biofeedback,
  • techniki osteopatyczne.

Rozejście mięśnia prostego brzucha – kurs dla fizjoterapeutów

Interesujesz się fizjoterapią uroginekologiczną? Chcesz poznać metody pracy z rozejściem mięśnia prostego brzucha od strony praktycznej? Zapisz się na nasz kurs: rozejście mięśnia prostego brzucha – diagnostyka i terapia. To 2-dniowy kurs stacjonarny, na którym zdobędziesz umiejętności badania manualnego i narzędziowego, wnioskowania klinicznego, wykorzystania elektrostymulacji, podstaw USG, terapii sprzętowej oraz pracy manualnej z pacjentkami z rozejściem mięśnia prostego brzucha. Po ukończeniu szkolenia będziesz w stanie samodzielnie planować terapię uwzględniającą odpowiednie ćwiczenia, w tym trening siłowy.

Kurs prowadzi mgr Agnieszka Bachorz, doświadczona fizjoterapeutka i specjalistka w zakresie terapii dna miednicy. W razie jakichkolwiek pytań o kurs lub dofinansowania, które można uzyskać na szkolenia w Odnovie, zapraszamy do kontaktu.

Zaburzenia sensoryczne u dzieci. Leczenie, objawy

Na drodze do prawidłowego rozwoju dziecka może stanąć wiele przeszkód np. trudności w przetwarzaniu bodźców. Zaburzenia sensoryczne u dzieci objawiają się na wiele sposobów i często mają duży wpływ na ich codzienne funkcjonowanie. Z tego względu ważne jest, by specjaliści byli w stanie trafnie rozpoznawać i diagnozować trudności oraz tworzyć skuteczne plany terapii. Jeśli interesują Cię zaburzenia sensoryczne u niemowląt i dzieci do 4 roku życia, zapraszamy do lektury artykułu.

Czym są zaburzenia sensoryczne u dzieci?

O zaburzeniach sensorycznych (SI) mówimy w przypadku dzieci, które doświadczają trudności z regulacją i przetwarzaniem bodźców sensorycznych, takich jak dźwięki, zapachy, smaki i wrażenia dotykowe. Dzieci z dysfunkcjami SI mogą reagować na bodźce zmysłowe nadwrażliwością lub podwrażliwością. Problemy tego rodzaju często towarzyszą innym zaburzeniom i chorobom, takim jak ADHD, autyzm czy zespół Downa.

Zaburzenia sensoryczne wpływają na różne aspekty życia codziennego i mogą stanowić duże wyzwanie dla rodziców. Czasami trudno jest odróżnić normalne zachowanie od objawów zaburzenia. Problem wymaga zgłoszenia do specjalisty, gdy niepokojące objawy związane z przetwarzaniem bodźców sensorycznych prowadzą do znacznych trudności w codziennym życiu, powodują wyraźny rozstrój emocjonalny i utrzymują się dłużej niż kilka tygodni.

Szybka, odpowiednia reakcja na trudności jest bardzo ważna. Dzięki umiejętności obserwacji przez specjalistów reakcji dziecka na bodźce zewnętrzne i wewnętrzne oraz konstruowania prób klinicznych w oparciu o neurofizjologię istnieje możliwość wsparcia prawidłowego rozwoju dziecka od pierwszych miesięcy życia.

Zaburzenia sensoryczne u dzieci – objawy

Zaburzenia sensoryczne dotyczą nie tylko dzieci w wieku przedszkolnym czy szkolnym, ale też dużo młodszych. Pierwsze objawy dysfunkcji mogą występować bardzo wcześnie, już u niemowląt, w postaci trudności z samoregulacją. Jakie konkretnie symptomy powinny zwrócić uwagę rodziców? Jeśli chodzi o zaburzenia sensoryczne u dzieci, częste objawy to:

  • nadmierna płaczliwość,
  • reakcje lękowe na wiele bodźców,
  • zwiększona wrażliwość na dotyk,
  • problemy z koordynacją i sprawnością ruchową,
  • opóźniony rozwój mowy,
  • trudności emocjonalne i behawioralne,
  • problemy z przyjmowaniem pokarmów.

W wielu przypadkach objawy mogą wydawać się nieznaczne lub niewyraźne, a rodziców często zaskakuje fakt, że ich dziecko cierpi na zaburzenia sensoryczne. Posiadanie odpowiednich umiejętności diagnostycznych pozwala jednak prawidłowo ocenić, czy dziecko faktycznie mierzy się z dysfunkcjami.

Leczenie zaburzeń sensorycznych u dzieci

Jedną z pierwszych rzeczy, które chcą wiedzieć rodzice, gdy specjalista podejrzewa zaburzenia sensoryczne u dzieci, jest to, jak je leczyć. Podstawą jest jednak diagnostyka, a konkretnie skonstruowanie odpowiednich prób diagnostycznych i ich prawidłowa interpretacja. Dopiero na tej podstawie specjalista – np. fizjoterapeuta – może stworzyć plan terapii i zdecydować o dalszym postępowaniu. Jest też w stanie przygotować wskazówki dotyczące postępowania z dzieckiem dla rodziców.

W przypadku zaburzeń sensorycznych kluczowe jest dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb dziecka i oczekiwań jego opiekunów. Dziecko sensoryczne może mieć różne objawy, o mniejszym lub większym nasileniu, a to, co dobrze działa u jednego pacjenta, niekoniecznie musi sprawdzić się u innego. Aby terapia była skuteczna, dzieciom powinno dostarczać się odpowiednią dawkę bodźców. Ważne też, by dbać o dobrą, przyjazną atmosferę podczas spotkań i zaangażować małego pacjenta w pracę.

Zaburzenia SI – kurs dla fizjoterapeutów, terapeutów SI i innych specjalistów

Zrozumienie zaburzeń sensorycznych u dzieci to pierwszy krok w kierunku ich efektywnego leczenia. Jeśli chcesz pogłębić swoją wiedzę w tym zakresie, zapisz się na nasz kurs: zaburzenia sensoryczne u niemowląt i dzieci poniżej 4. roku życia – wskazówki do diagnozy i terapii. Podczas szkolenia zdobędziesz wiedzę na temat trudności z regulacją i przetwarzaniem bodźców sensorycznych u niemowląt i małych dzieci oraz zdobędziesz umiejętności niezbędne do diagnozowania tych trudności i tworzenia planu terapii. Kurs prowadzi doświadczona specjalistka fizjoterapii i terapeutka integracji sensorycznej – mgr Bogna Stępień Błachowiak. Możesz więc liczyć na wysoki poziom merytoryczny zajęć. W razie pytań o kurs lub chęci uzyskania dofinansowania zapraszamy do kontaktu – służymy profesjonalnym wsparciem.

Kursy dla Fizjoterapeutów 2024. Nowości

Spraw, by 2024 rok był rokiem intensywnego rozwoju. Jeśli interesuje Cię fizjoterapia, kursy z naszej oferty na pewno spełnią Twoje oczekiwania – niezależnie od aktualnych zainteresowań zawodowych. W Odnovie stale rozszerzamy zakres szkoleń, uwzględniając najnowsze trendy w branży. Co przygotowaliśmy w ostatnim czasie? Na jakie kursy warto się zapisać w 2024 roku? Zapraszamy do lektury!

Fizjoterapia – jakie kursy warto zrobić?

Zajmujesz się fizjoterapią i zastanawiasz się, jakie kursy warto zrobić? Nieustanny rozwój kompetencji jest wpisany w ten zawód. Nie istnieje jednak uniwersalna odpowiedź na to pytanie. To, w które szkolenia warto zainwestować, zależy przede wszystkim od dwóch czynników: indywidualnych zainteresowań zawodowych i poziomu Twojej wiedzy. Przykładowo, jeśli chcesz zacząć pracę z pacjentami ortopedycznymi, możesz zapisać się na kompleksowy kurs fizjoterapia w sporcie. Jeśli jednak nie masz sprecyzowanych celów ani zainteresowań, warto przyjrzeć się obecnym trendom w branży.

Na jakie szkolenie się zapisać? W ostatnim czasie dużą popularnością cieszą się takie obszary jak fizjoterapia pediatryczna, ginekologia i uroginekologia. Wiąże się to z rosnącą świadomością i liczbą pacjentów, którzy są zainteresowani usługami tego typu. Chętnie wybierane są także kursy dotyczące holistycznego, osteopatycznego podejścia do pacjentów oraz diagnostyki, np. radiologii.

Warto uczyć się specjalistycznych technik terapii, takich jak kinesiotaping, terapia Polarity czy metoda tDCS. To doskonałe uzupełnienie oferty gabinetu i możliwość wyróżnienia się na rynku. W 2024 roku popularne będą też szkolenia z fizjoterapii estetycznej i treningu medycznego. Dziedziny te cały czas zyskują na zainteresowaniu.

Szkolenia z fizjoterapii w Odnovie – sprawdź nasze nowości

Jeśli jednym z Twoich celów na 2024 rok jest rozwój zawodowy, jesteś we właściwym miejscu – nasza oferta kursów stale się rozbudowuje. Poniżej znajdziesz najnowsze szkolenia dla fizjoterapeutów, które prowadzimy.

Pediatria

Uroginekologia

Trening medyczny i medycyna sportowa

Ortopedia i terapia manualna

Neurologia

Onkologia

Medycyna naturalna

  • Pierwotny oddech życia (Grażyna Małgorzata Zalewska)
  • Medycyna Tybetańska w praktyce terapeuty (dr Marian Majchrzycki DO)

Techniki narzędziowe

Fizjoterapia – kursy prowadzone przez najlepszych instruktorów

Choć nasza oferta szkoleń cały czas się rozwija, jedno pozostaje niezmienne – wysoki poziom merytoryczny zajęć. Szkolenia, które organizujemy, są prowadzone przez doświadczonych, doskonale wykwalifikowanych specjalistów: fizjoterapeutów i osteopatów. Co więcej, skupiają się nie tylko na teorii danych zagadnień, ale przede wszystkim na praktyce. To najlepsza gwarancja, że nasze szkolenia z fizjoterapii pozwolą Ci się rozwinąć i jeszcze skuteczniej pomagać pacjentom.

Interesują Cię kursy fizjoterapii dofinansowane z Unii Europejskiej? Wybierając Odnovę, możesz ubiegać się o wsparcie finansowe z dwóch źródeł: Bazy Usług Rozwojowych (BUR) oraz Krajowego Funduszu Szkoleniowego. Udzielamy bezpłatnego wsparcia w tym zakresie – pomagamy dobrze wypełnić wnioski i skompletować wymagane dokumenty. Możesz uzyskać dofinansowanie na każdy kurs z naszej oferty, również na nowe szkolenia!

Jak leczyć bóle głowy

Choć mogą wydawać się mało znaczącą dolegliwością, bóle głowy często stanowią objawy chorób, dysfunkcji kręgosłupa i innych problemów zdrowotnych, np. o podłożu hormonalnym. Z tego względu nie należy ich bagatelizować. Fizjoterapeuci powinni posiadać umiejętność prawidłowego klasyfikowania bólów głowy, a gdy jest to możliwe – zaplanowania terapii, która pozwoli ograniczyć problem. Więcej o bólach głowy i ich leczeniu przeczytasz w dzisiejszym artykule.

Bóle głowy – rodzaje

Ból głowy jest powszechnie występującą dolegliwością. To uciążliwy problem, który może znacznie obniżyć komfort życia i utrudnić codzienne funkcjonowanie. Istnieje wiele rodzajów bólów głowy, które dzieli się na dwie główne grupy: pierwotne i wtórne. Pierwsze występują samoistnie i obejmują:

  • migrenowe bóle głowy, których objawy najczęściej mają charakter jednostronny i pulsujący,
  • powszechnie występujące napięciowe bóle głowy o różnym nasileniu,
  • klasterowe bóle głowy o bardzo dużej intensywności.

Z kolei wtórne bóle głowy są bezpośrednio związane z innymi zaburzeniami i stanami chorobowymi. Mogą być spowodowane np. urazem, zapaleniem zatok, wahaniami hormonalnymi, nadciśnieniem tętniczym. Zdarza się, że to objaw poważnej choroby, takiej jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych czy nowotwór. Ból głowy często stanowi też symptom problemów w obrębie kręgosłupa.

Bóle głowy – jak leczyć ich objawy?

Czy da się zupełnie wyeliminować bóle głowy? Leczenie dolegliwości może mieć różną skuteczność i w dużej mierze zależy od przyczyny problemu. Najczęściej stosowanym rozwiązaniem jest doraźne leczenie farmakologiczne. Po tabletki przeciwbólowe sięgają zwłaszcza pacjenci zmagający się z silnym bólem, np. migreną.

Jeśli jednak dolegliwości mają charakter wtórny i są bezpośrednio związane z zaburzeniem lub chorobą, leczenie bólów głowy powinno koncentrować się na przyczynie dolegliwości, a nie tylko objawie. Na pacjenta trzeba więc spojrzeć holistycznie.

Fizjoterapia jako alternatywa w leczeniu bólów głowy

Jednym ze sposobów na bóle głowy jest fizjoterapia. Ze względu na to, że problem może mieć różne – czasem poważne – przyczyny, podstawą terapii jest dokładny wywiad i diagnostyka pacjenta. Może się okazać, że konieczne jest przeprowadzenie dodatkowych badań lub skierowanie pacjenta do innego specjalisty.

Terapia bólu głowy zawsze powinna być dopasowana do konkretnego pacjenta. Skuteczne w niwelowaniu dolegliwości są m.in. wybrane techniki terapii manualnej. Bardzo dobrze oddziałują na bóle związane z napięciem mięśni, problemami z kręgosłupem czy bóle zatokowe. Niezależnie od tego, czy problemem pacjenta jest ból napięciowy czy migrena, fizjoterapia może okazać się bardzo pomocna i skutecznie zmniejszyć częstotliwość oraz nasilenie ataków bólowych.

Bóle głowy i ich leczenie – podsumowanie

Leczenie bólu głowy często jest połączeniem farmakoterapii z niefarmakologicznymi metodami leczenia. Na migreny, bóle zatokowe czy napięciowe bóle głowy pomóc może m.in. fizjoterapia – terapia manualna poprzedzona diagnostyką. Należy przy tym pamiętać, że forma i skuteczność leczenia zależą od przyczyny dolegliwości. W przypadku migren leczenie może obejmować leki przeciwbólowe i wybrane techniki manualne. Jeśli jednak bóle mają konkretne podłoże, np. zatokowe, leki i terapia mogą nie wystarczyć – konieczne jest kompleksowe spojrzenie na problem i zajęcie się jego przyczyną.

Jeśli chcesz wiedzieć więcej na temat pracy z pacjentami, którzy doświadczają bólów głowy, sprawdź ofertę naszych szkoleń. Prowadzimy m.in. kurs Bóle głowy i dysfunkcje odcinka szyjnego kręgosłupa – zintegrowana terapia manualna. W trakcie zajęć dowiesz się, jakie są potencjalne przyczyny dolegliwości w obrębie głowy i szyi, poznasz dokładną klasyfikację bólów głowy i nauczysz się terapii manualnej struktur mięśniowo-powięziowych, stawowych oraz nerwowych. Kurs prowadzi dr n. med. Marian Majchrzycki – doświadczony osteopata, fizjoterapeuta, absolwent międzynarodowych studiów Medycyny Tybetańskiej. Zapraszamy do zapisów!

Najczęstsze problemy w rozwoju wcześniaków. Fizjoterapia Wcześniaków

Przedwczesne przyjście na świat wiąże się z brakiem pełnej gotowości do samodzielnego funkcjonowania poza łonem matki. W efekcie rozwój wcześniaków często jest utrudniony. Konsekwencje wcześniactwa mogą obejmować choroby, zaburzenia i trudności z dogonieniem rówieśników pod kątem psychoruchowym. Dzieci przedwcześnie urodzone wymagają dobrze zaplanowanej opieki, skoncentrowanej wokół ich indywidualnych potrzeb i obejmującej odpowiednie wsparcie medyczne. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej na ten temat, zapraszamy do lektury.

Czym jest wcześniactwo?

Donoszona ciąża trwa ok. 40 tygodni, czyli ok. 280 dni. Za wcześniaka uznaje się dziecko urodzone przedwcześnie – przed 37. tygodniem (259. dniem) ciąży. Jego stan w momencie przyjścia na świat może być różny – w zależności od stopnia zaawansowania ciąży. Przedwczesny poród zawsze ma jednak pewien wpływ na dalszy rozwój dziecka.

Istnieje wiele czynników, które zwiększają ryzyko przedwczesnego porodu, np. ciąża mnoga, wady szyjki macicy, stosowanie używek w trakcie ciąży. Należy jednak pamiętać, że każda ciąża może zakończyć się urodzeniem wcześniaka – i jest to dość powszechne zjawisko. Do charakterystycznych objawów wcześniactwa należą problemy z samodzielnym oddychaniem, aktywnością psychoruchową, niedorozwój skóry czy brak chrząstki w małżowinie usznej.

Najczęstsze problemy dzieci przedwcześnie urodzonych

Część dzieci przedwcześnie urodzonych nie doświadcza w późniejszym okresie poważnych problemów zdrowotnych. Nie zmienia to jednak faktu, że wcześniaki są narażone na wiele chorób, zaburzeń i zmagają się z problemami w zakresie rozwoju psychoruchowego. Do najczęściej występujących schorzeń należą:

  • mózgowe porażenie dziecięce,
  • martwicze zapalenie jelit,
  • zaburzenia słuchu,
  • wzmożone napięcie mięśni,
  • wady serca,
  • zaburzenia oddychania.

Jak przebiega rozwój wcześniaków?

Jak wygląda rozwój wcześniaków miesiąc po miesiącu? Zazwyczaj jest mocno opóźniony w stosunku do dzieci urodzonych po 37. tygodniu ciąży. Dzieci urodzone przedwcześnie wykazują zaburzenia napięcia mięśniowego, które prowadzą do trudności w prawidłowej aktywności ruchowej. Często obserwuje się opóźnienia w zakresie nauki chodzenia czy trudności z samodzielnym utrzymaniem pozycji siedzącej. Warto wspomnieć też, że rozwój wcześniaka ma charakter nieharmonijny, tzn. obserwuje się okresy przyspieszeń i zastojów rozwojowych.

Kluczowe we wsparciu prawidłowego rozwoju wcześniaka jest stałe monitorowanie i kontrolowanie stanu dziecka – zarówno pod kątem ruchowym, jak i psychicznym. Ważne, by dziecko miało dostęp do odpowiedniej opieki medycznej. W wielu przypadkach przydatne okazuje się wsparcie fizjoterapeuty.

Fizjoterapia wcześniaków – zapisz się na nasz kurs

Trafnie przeprowadzona diagnostyka oraz regularna fizjoterapia wcześniaków często odgrywa kluczową rolę we wsparciu ich rozwoju. Terapię zawsze należy dostosować do indywidualnych potrzeb i oprzeć na całościowym spojrzeniu na stan pacjenta. Ważne też, by poprowadzić rodziców w zakresie wsparcia samoregulacji ich przedwcześnie urodzonego dziecka.

Jeśli interesuje Cię zagadnienie wcześniactwo a rozwój dziecka, zapisz się na nasz kurs – Terapia dziecka urodzonego przedwcześnie. Na szkoleniu dowiesz się, jak dokonywać samodzielnej oceny pacjenta i planować skuteczną terapię. Nauczysz się także szerszego, holistycznego spojrzenia na problemy rozwojowe wcześniaków. Kurs prowadzi mgr Beata Wasicka, doświadczona fizjoterapeutka specjalizująca się w fizjoterapii pediatrycznej, certyfikowany instruktor koncepcji NDT Bobath.

Zachęcamy także, by sprawdzić inne kursy z fizjoterapii, które organizujemy. Stawiamy przede wszystkim na praktykę, więc masz pewność, że zajęcia przygotują Cię do pracy z pacjentami. W razie pytań o szkolenia dla fizjoterapeutów lub chęci ubiegania się o dofinansowanie kursu zapraszamy do kontaktu.

Homeostaza organizmu. Co to jest, jakie ma znaczenie, działanie?

Utrzymanie wewnętrznej równowagi ma ogromne znaczenie dla zdrowia człowieka. Homeostaza organizmu jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania, a jej zaburzenia mogą powodować występowanie wielu chorób. Stabilne warunki wewnętrzne są też ważne pod kątem zachowania równowagi psychicznej. Na czym dokładnie polega zdolność homeostazy organizmu? Jakie znaczenie ma homeostaza w terapii pacjentów? Na te i inne pytania odpowiadamy w artykule.

Czym jest homeostaza organizmu?

Homeostaza umożliwia naszemu ciału utrzymanie stabilnego środowiska wewnętrznego pomimo zewnętrznych zmian. Oznacza więc równowagę – stan niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Aby ją zachować, konieczne jest regulowanie parametrów środowiska wewnętrznego. Należą do nich m.in.:

  • temperatura ciała,
  • ciśnienie tętnicze krwi,
  • pH krwi i płynów ustrojowych,
  • objętość płynów ustrojowych,
  • ciśnienie osmotyczne.

Parametry te są poddawane kontroli poprzez receptory, które przekazują informację o aktualnym stanie do interpretatora znajdującego się w ośrodkowym układzie nerwowym. Jeśli homeostaza organizmu człowieka jest zaburzona, mamy do czynienia z odpowiedzią ze strony organizmu – adekwatną do aktualnego stanu parametrów. Mechanizmy wytwarzania odpowiedzi dzielą się na behawioralne i fizjologiczne. Wyróżniamy fizjologiczne mechanizmy dodatnie oraz ujemne, które wpływają na bodziec wyzwalający pobudzająco lub hamująco.

Jakie znaczenie ma homeostaza organizmu człowieka?

Homeostaza i optymalne parametry środowiska wewnętrznego organizmu są bardzo ważne dla zdrowia człowieka. Każde zaburzenie równowagi i stabilności warunków może prowadzić do problemów zdrowotnych: dolegliwości bólowych, chronicznych stanów zapalnych, problemów ze snem, chorób sercowo-naczyniowych, zaburzeń neurologicznych i wielu innych.

Zaburzenia homeostazy mogą mieć różne przyczyny, np. genetyczne lub środowiskowe. Nie bez znaczenia w kontekście utrzymania równowagi organizmu jest też tryb życia: dieta, ilość aktywności fizycznej, stres. Objawy świadczące o zaburzeniach równowagi organizmu są mocno zróżnicowane, a często także niewidocznie gołym okiem lub niejednoznaczne. Z tego powodu ważne jest, by stale monitorować stan swojego zdrowia i traktować organizm holistycznie – jako całość.

Homeostaza w pracy z pacjentem

Stosowanie technik terapeutycznych, które mają na celu przywrócenie homeostazy organizmu, to skuteczny sposób wyleczenia bezpośredniej przyczyny wielu schorzeń oraz szybkiego gaszenia objawów. Podstawą terapii jest diagnostyka pacjenta oraz dobór odpowiednich metod pracy, np. technik rozluźniania mięśniowo-powięziowego, technik przeciwobrzękowych czy też technik wyciszania. W pracy z pacjentami należy opierać się na holistycznym podejściu do leczenia, na wzór osteopatii.

Jak pomagać pacjentom w utrzymywaniu homeostazy? Choć wiele aspektów równowagi somatycznej i psychicznej jest poza kontrolą człowieka, wsparcie prawidłowego funkcjonowanie organizmu jest jak najbardziej możliwe. Z tego względu w trakcie terapii warto rozważyć zalecenie pacjentowi:

  • stosowania zdrowej, dobrze zbilansowanej diety,
  • odpowiedniej ilości ruchu,
  • suplementacji wspomagającej.

Wielu zaburzeń homeostazy nie da się zauważyć gołym okiem, dlatego pacjenci powinni nie tylko monitorować swoje samopoczucie, ale także wykonywać regularne badania. To najlepszy sposób, by wykryć ewentualne problemy i nieprawidłowości na wczesnym etapie ich rozwoju.

Homeostaza jako fundament zdrowia – podsumowanie

Wiesz już, czym jest i jakie znaczenie ma równowaga wewnętrzna organizmu. Homeostaza to zdolność utrzymywania stałych warunków środowiska wewnętrznego, niezależnie od zmian w środowisku zewnętrznym. Każde zaburzenie równowagi może prowadzić do problemów zdrowotnych, które wymagają prawidłowej diagnostyki i leczenia.

Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej na temat roli i technik przywracania homeostazy w terapii pacjentów, polecamy nasz kurs BODY FLUID MOTION CONCEPT (BFMC). Body Fluid Motion Concept to zespół technik, które skupiają się na przywróceniu homeostazy organizmu w celu wyleczenia bezpośredniej przyczyny schorzenia oraz niezwykle szybkim gaszeniu objawów. Podczas szkolenia nauczysz się, jak diagnozować problem i poznasz wiele technik terapeutycznych, które przydadzą Ci się w pracy z pacjentami, w tym techniki rozluźniania mięśniowo-powięziowego, techniki detoksykacji organizmu i techniki przeciwobrzękowe.

Leczenie po urazach sportowych. Poznaj najczęstsze kontuzje i metody leczenia

Chociaż mówi się, że sport to zdrowie, tak naprawdę każda aktywność fizyczna niesie ze sobą ryzyko kontuzji. Leczenie urazów sportowych bywa czasochłonne i wymagające, ale w większości przypadków umożliwia powrót do sprawności, a nawet wznowienie aktywności. Aby tak się stało, konieczna jest jednak właściwa diagnostyka i wdrożenie dobrze zaplanowanej terapii. Jeśli interesują Cię kontuzje sportowe i metody ich leczenia, zapraszamy do dalszej lektury.

Najczęstsze urazy sportowe

Urazy, do których najczęściej dochodzi na boiskach, siłowniach, halach sportowych czy trasach rowerowych, to skręcenia stawów, naciągnięcia mięśni, złamania, uszkodzenia ścięgien oraz więzadeł. Kontuzje w sporcie dotyczą głównie kończyn dolnych i górnych:

  • stopy,
  • stawu skokowego,
  • podudzia,
  • stawu kolanowego,
  • przedramienia,
  • stawu łokciowego,
  • nadgarstka,
  • stawu ramiennego i obręczy barkowej.

Do urazów często dochodzi w wyniku zbyt dużej intensywności treningów i przeciążeń organizmu, a także w efekcie upadków czy uderzeń.

Każda kontuzja charakteryzuje się innymi objawami i wymaga odmiennego podejścia do leczenia i rehabilitacji. Zawsze należy jednak jak najszybciej zgłosić się do specjalisty, który przeprowadzi diagnostykę i przygotuje plan powrotu do sprawności.

Leczenie urazów sportowych

Metody leczenia i rehabilitacji sportowców są uzależnione od rodzaju kontuzji. Mogą opierać się wyłącznie na fizjoterapii, obejmować leczenie farmakologiczne, a w niektórych przypadkach wymagać interwencji chirurgicznej. Przykładowo, naciągnięcia mięśni zazwyczaj leczy się przy pomocy odpoczynku w połączeniu z różnymi technikami terapeutycznymi, np. kinesiotapingiem. Złamania i urazy tkanek miękkich (ścięgien, więzadeł) mogą z kolei stać się podstawą do przeprowadzenia operacji.

Fizjoterapeuci, do których zgłaszają się sportowcy po urazach, powinni w pierwszej kolejności przeprowadzić diagnostykę, a w razie potrzeby skierować pacjenta do odpowiedniego lekarza specjalisty lub na badania. Jeśli fizjoterapia ma zastosowanie w danym przypadku, należy ustalić plan terapii uwzględniający stan i priorytety sportowca. Ważne, by odnieść się do oczekiwań pacjenta w sposób realistyczny i nie starać się na siłę przyspieszyć powrotu do sprawności.

Ze względu na to, że urazy sportowe mają różny charakter, plan leczenia zawsze musi być ustalany indywidualnie, w oparciu o stan danego pacjenta. Najczęściej stosowaną metodą leczenia sportowców jest terapia manualna uzupełniona ćwiczeniami i fizykoterapią. W przypadku niektórych urazów specjaliści decydują się także na terapię narzędziową, np. kinesiotaping.

Kontuzja sportowa a plan powrotu do aktywności

Gdy uraz zostanie odpowiednio zdiagnozowany, a pacjent rozpocznie leczenie, następuje kolejny etap – powrót do sprawności i aktywności sportowej. Jest to proces złożony, wymagający dokładnej oceny i indywidualnego podejścia specjalisty. Należy zrobić wszystko, aby nie doprowadzić do zbyt szybkiego powrotu do aktywności i potencjalnego ponownego urazu.

Zwiększanie intensywności i objętości treningu powinno odbywać się stopniowo, z uwzględnieniem aktualnego stanu zdrowia i możliwości fizycznych pacjenta. Ważne, by sportowiec zdawał sobie sprawę, jak ważne jest unikania przeciążeń organizmu, zwłaszcza w pierwszych tygodniach po powrocie do aktywności. Kolejną istotną kwestią jest profilaktyka.

Zapobieganie kontuzjom w przyszłości

Profilaktyka to najlepszy sposób, by uniknąć bolesnych i nierzadko poważnych urazów, a tym samym przerw w aktywności. Rozgrzewka przed każdym treningiem, odpowiedni sprzęt sportowy, dobra technika wykonywania ćwiczeń, a także zdrowa dieta i optymalne nawodnienie – wszystko to jest niezwykle istotne w kontekście profilaktyki urazów.

Aby ograniczyć urazy w sporcie, nie należy przeforsowywać organizmu – treningi powinny być dostosowane do aktualnego poziomu siły i sprawności. Ważne, by pamiętać o regeneracji, odpoczynku, regularnie się rozciągać, a w razie potrzeby rolować. Jedną z najlepszych rzeczy, jaką można zalecić pacjentowi, są regularne wizyty u fizjoterapeuty specjalizującego się w pracy ze sportowcami.

Urazy sportowe – podsumowanie

Niewielu sportowcom udaje się uniknąć przeciążeń organizmu, urazów i kontuzji – niefortunny upadek czy nadwyrężenie mięśni mogą przydarzyć się każdemu. Na szczęście odpowiednie leczenie i rehabilitacja najczęściej są w stanie przywrócić sportowcom sprawność i umożliwić im powrót do sportowej rywalizacji – a przynajmniej do lekkiej aktywności. Należy przy tym pamiętać, że najlepsza kontuzja to ta, której udało się uniknąć. Warto przypominać o tym pacjentom i zachęcać ich do profilaktyki urazów.

Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o pracy z pacjentami sportowymi i ortopedycznymi, sprawdź nasze kursy z fizjoterapii. Prowadzimy m.in. kurs Medycyna sportowa – osteopatyczne podejście do urazów sportowych, prowadzony przez dwóch instruktorów – fizjoterapeutę i osteopatę. Program szkolenia obejmuje wiele technik osteopatycznych, takich jak HVLA, techniki tkanek miękkich i BLT.

Jak techniki osteopatyczne pomagają w radzeniu sobie ze stresem i wypaleniem? 

Jednym ze sposobów radzenia sobie ze stresem i wypaleniem są techniki osteopatyczne. Wykorzystując całościowe, holistyczne podejście, osteopaci zdobywają szerokie zrozumienie organizmu pacjenta i jego funkcjonowania. Terapia skupia się na poprawie naturalnej zdolności ciała do samodzielnego regulowania i leczenia, co czyni ją skuteczną we wspomaganiu ogólnego stanu zdrowia i dobrego samopoczucia.

Znaczenie stresu i wypalenia w kontekście zdrowia

Stres jest naturalną reakcją organizmu na trudne sytuacje. Niestety, kiedy staje się chroniczny, może prowadzić do wielu problemów zdrowotnych, zarówno w sferze fizycznej, jak i psychicznej. Przewlekły stres często jest przyczyną wysokiego ciśnienia krwi, problemów z sercem i układem pokarmowym, natomiast na płaszczyźnie psychicznej może skutkować problemami ze snem, lękiem czy depresją.

Wycieńczenie, obniżenie nastroju i pogorszenie kondycji fizycznej związane ze stresem są realnym zagrożeniem, które nie może być ignorowane i powinno być odpowiednio leczone. W przeciwnym razie może dojść do długotrwałych, poważnych skutków dla zdrowia.

Jedną z konsekwencji przewlekłego stresu jest zespół wypalenia, czyli wielowymiarowe zaburzenie objawiające się m.in. drażliwością, poczuciem ciągłego zmęczenia, obniżoną oceną własnych możliwości. Czynniki ryzyka związane z zespołem wypalenia obejmują pracę w zawodzie o wysokim poziomie stresu, jak również bycie perfekcjonistą lub pracoholikiem. Rozpoznanie i leczenie zespołu wypalenia jest kluczowe dla utrzymania dobrego stanu zdrowia psychicznego i fizycznego.

Rola technik osteopatycznych w radzeniu sobie ze stresem i wypaleniem

Coraz więcej osób korzysta z pomocy fizjoterapeutów i osteopatów w celu złagodzenia objawów stresu i wypalenia. Pacjenci zwracają uwagę na polepszenie samopoczucia, lepszą jakość snu i ogólnie większe poczucie spokoju dzięki regularnym wizytom u specjalistów. Z czego to wynika?

Aby zrozumieć, jak techniki osteopatyczne wpływają na radzenie sobie ze stresem, należy przyjrzeć się pojęciu homeostazy i allostazy.

  • Homeostaza polega na utrzymywaniu stałego środowiska wewnętrznego w odpowiedzi na zmieniające się środowisko zewnętrzne. W celu przetrwania reguluje poziom nasycenia krwi tlenem, poziom glukozy we krwi czy poziom pH krwi.
  • Allostaza jest procesem bardziej dynamicznym i adaptacyjnym od homeostazy. Umożliwia organizmowi radzenie sobie z większymi zmianami.

W wyniku długotrwałego narażenia na stres dochodzi do nadmiernego zużycia energii, co zmniejsza skuteczność odpowiedzi homeostatycznej i allostatycznej organizmu. W efekcie mamy do czynienia z różnego rodzaju zaburzeniami w sferze fizycznej i psychicznej.

Zastosowanie osteopatii w redukcji stresu

W przypadku stresu i wypalenia stosuje się różne techniki terapeutyczne, w tym techniki:

  • autonomicznego układu nerwowego,
  • centralnego układu nerwowego,
  • układu neuroendokrynnego,
  • układu odpornościowego.

Osteopata może pomóc pacjentom na kilka sposobów: poprzez złagodzenie napięć w obrębie mięśni i tkanek, poprawę krążenia krwi, przywrócenie ruchomości w stawach, ograniczenie dolegliwości bólowych. Ponadto, wybrane techniki osteopatyczne regulują układ nerwowy i hormonalny, co przyczynia się do poprawy ogólnego samopoczucia.

Osteopatia pomaga organizmowi powrócić do stanu równowagi oraz wyeliminować niekorzystne skutki długotrwałego stresu: bóle głowy, kręgosłupa, zaburzenia snu, koncentracji, uczucie ciągłego zmęczenia. To skuteczna forma terapii pacjentów zmagających się z objawami tego rodzaju. Aby czerpać z niej jak najwięcej korzyści, warto łączyć ją ze zdrowymi nawykami, takimi jak regularne ćwiczenia, zdrowe odżywianie i praktyki relaksacyjne.

Techniki osteopatyczne a stres i wypalenie – podsumowanie

Dzięki technikom osteopatycznym pacjenci mają szansę znacznie lepiej radzić sobie ze stresem, wypaleniem oraz związanymi z nimi dolegliwościami. Osteopatia jest holistycznym, w pełni bezpiecznym podejściem do leczenia, które ma na celu poprawę ogólnego zdrowia i samopoczucia pacjenta.

Jeśli chcesz poznać techniki osteopatyczne od strony praktycznej, zapraszamy na nasze szkolenia dla fizjoterapeutów, osteopatów, lekarzy i masażystów. Organizujemy m.in. kurs Osteopatyczne podejście do stresu i wypalenia, na którym poznasz techniki diagnostyczne i terapeutyczne stosowane w przypadku różnych dysfunkcji układów ciała ludzkiego. Wszystkie oferowane przez nas szkolenia stacjonarne dla fizjoterapeutów są prowadzone przez doświadczonych praktyków, więc masz pewność, że inwestujesz w wysoki poziom merytoryczny.

Jak Diagnostyka Neurologiczna Wspomaga Fizjoterapię?

W przypadku pacjentów zmagających się z objawami ze strony układu nerwowego bardzo duże znaczenie ma prawidłowo przeprowadzona diagnostyka neurologiczna. Testy czucia, siły czy rozdzielności dwupunktowej pozwalają specjalistom określić źródło problemu, a także zaplanować i wdrożyć odpowiednią terapię. W dzisiejszym artykule wyjaśniamy, jak wykorzystać diagnostykę neurologiczną w fizjoterapii, na czym polegają badania układu nerwowego i kiedy należy je wykonywać. Podpowiadamy także, gdzie zdobywać umiejętności praktyczne w tym zakresie.

Czym jest diagnostyka neurologiczna?

Diagnostyka neurologiczna jest podstawą fizjoterapii neurologicznej. Ma na celu identyfikację dolegliwości w obszarze obwodowego i centralnego układu nerwowego. Znajomość przyczyn dysfunkcji neurologicznych jest kluczowa dla tworzenia skutecznych programów terapeutycznych. Szczególne znaczenie ma tutaj zrozumienie, na jakim poziomie układu nerwowego dochodzi do zaburzeń powodujących występowanie określonych objawów.

Analiza wyników diagnostycznych pomaga fizjoterapeutom uzyskać obiektywny obraz stanu pacjenta, co jest niezbędne do skierowania go na odpowiednie leczenie. W wielu przypadkach odpowiedzią na występujące zaburzenia i dolegliwości okazuje się fizjoterapia neurologiczna łącząca w sobie różne metody terapeutyczne, takie jak np. PNF, metoda McKenziego czy kinesiotaping. Zdarza się jednak, że konieczne jest skierowanie pacjenta do dalszej diagnostyki lub na leczenie u innego specjalisty.

Rola diagnostyki neurologicznej w fizjoterapii

Diagnostyka neurologiczna odgrywa bardzo ważną rolę w przypadku pacjentów zmagających się z dysfunkcjami układu nerwowego. Osoby doświadczające dolegliwości tego rodzaju często zgłaszają się do specjalisty z niepokojącymi objawami. Są to między innymi:

  • ruchy mimowolne, np. drżenie,
  • mrowienie w różnych częściach ciała,
  • drętwienie kończyn,
  • osłabienie siły mięśniowej,
  • parestezje,
  • niedowłady.

Mogą one świadczyć o różnego rodzaju chorobach i zaburzeniach, które wynikają z uszkodzenia struktur nerwowych. Dzięki prawidłowej diagnostyce fizjoterapeuta ma szansę trafnie zidentyfikować źródło dolegliwości, a pacjent zyskuje szansę na poprawę jakości życia.

Główne techniki i narzędzia w diagnostyce neurologicznej

Nowoczesne technologie obrazowania, takie jak MRI (obrazowanie za pomocą rezonansu magnetycznego) i CT (tomografia komputerowa), są niezwykle ważne w diagnozowaniu stanu neurologicznego pacjentów. Dzięki nim możliwe jest zobrazowanie struktury mózgu i rdzenia kręgowego, co pomaga zidentyfikować różne schorzenia neurologiczne, takie jak guzy, udary, krwiaki czy stwardnienie rozsiane. Badania obrazowe pozwalają na skierowanie pacjenta na odpowiednią terapię oraz monitorowanie postępów w leczeniu, co jest kluczowe dla osiągnięcia pożądanych efektów terapii.

Ważnym elementem diagnostyki neurologicznej są także testy neurofizjologiczne, takie jak elektromiografia (EMG). Mają one na celu wskazać różnego typu dysfunkcje nerwów i mięśni, które mogą być przyczyną bólu, utraty siły, niedowładów i innych objawów neurologicznych.

W przypadku diagnozowania dolegliwości neurologicznych przez fizjoterapeutę bardzo ważne jest, by przeprowadzić szczegółowy wywiad i zapoznać się ze wszystkimi wynikami badań przedstawionymi przez pacjenta. Dopiero wtedy należy przejść do wykonania dalszych badań.

Diagnostyka neurologiczna w fizjoterapii

Metody diagnostyczne stosowane przez fizjoterapeutów w przypadku dysfunkcji układu nerwowego obejmują przede wszystkim testy neurologiczne. Do podstawowych badań należą:

  • badanie czucia,
  • badanie siły,
  • badanie rozdzielności dwupunktowej,
  • badanie wibracji,
  • badanie temperatury.

Podczas wykonywania testów specjalista wykorzystuje różnego rodzaju techniki oraz narzędzia.

Wyniki badań neurologicznych wraz z informacjami uzyskanymi podczas wywiadu pozwalają rozpoznać ewentualne zaburzenia układu nerwowego i podjąć dalsze, adekwatne kroki terapeutyczne.

Diagnostyka neurologiczna w fizjoterapii – zapisz się na kompleksowy kurs

Jeśli interesuje Cię diagnostyka neurologiczna w fizjoterapii, serdecznie zapraszamy na szkolenia stacjonarne dla fizjoterapeutów organizowane przez Odnovę. Prowadzimy m.in. kurs Kompleksowa diagnostyka neurologiczna w fizjoterapii – badanie obwodowego i centralnego układu nerwowego. Dlaczego warto? Szkolenie jest prowadzone przez Dariusza Ciborowskiego, doświadczonego fizjoterapeutę i autora książki „Testy kliniczne w fizjoterapii”. Możesz więc liczyć na dużą dawkę aktualnej, specjalistycznej wiedzy oraz praktyki.

Wybierając nasze szkolenia dla fizjoterapeutów, masz szansę skorzystać z dofinansowania. W razie pytań serdecznie zapraszamy do kontaktu.